Herkese selamlar. Birkaç hafta önce bir operasyon geçirdim; cinsiyet geçişi operasyonu. Öncelikle ilginize, geçmiş olsun dileklerinize, tebriklerinize çok teşekkür ederim. Oldukça zor bu birkaç haftanın ardından kendimi biraz ifade etmek istedim ve bir deneyim aktarımına ihtiyaç var sanki diye düşündüm. Benim için kaygılanan tüm arkadaşlarım için diyebilirim ki, iyiyim. Operasyon başarılı geçti genel hatları itibariyle. Herhangi bir komplikasyon durumu söz konusu olmadı. Fakat bir takım aksilikler yaşadım o yüzden hesap ettiğim iyileşme süresi uzamış oldu. Ama tüm koşulları ele alınca gayet iyi de bir durum söz konusu diyebilirim. Sadece temelde bilinmesi gereken, bilmeniz gereken bir şey var, kolay bir operasyon değil. Gerçekten çok ayrıntılı ve çok acılı ritüelleri de olan bir operasyon. Maalesef sadece yaşayarak deneyimleyebileceğiniz bir süreç. Bunca yıllık tanıklıklarım, arkadaşlarımın yaşadıkları, kendi çapımdaki araştırmalarım tabi ki önemliydi ama yeterli değilmiş anlamak ve idrak etmek için. Bu zamana kadar iyi-kötü ama özellikle korkutucu çok şey yazıldı çizildi. Bir şekilde bu sürece aday olanlar korktuk, kaygılandık haklı olarak. Şimdi tam da burada hepsinin içinden geçiyorum. Deneyimimi özetle birkaç haftalık (5. Haftadayım) teknik olarak hissettiğim yaşadığım durumlar üzerinden aktarmak istiyorum. Belirtmeliyim ki şu ana kadar yaşadığım tüm zorluklara rağmen kendimi çok huzurlu hissediyorum. 35 yaşındayım. Birçok etkenden dolayı fiziksel devrimimi bu yaşımda gerçekleştirmek 'zorunda' kaldım. Yaşanan talihsiz hikayelerinde etkisiyle kafalarda oluşan soru işaretlerine, ön yargılara, merak edilen şeylere umarım biraz cevap verebilirim ve bu operasyonu düşünen bireylerin merakını biraz olsun giderebilirim. Bende çok merak ediyordum.

 

Yapılması gerekenler kısmından başlamak doğru olur. Bütün trans kadın arkadaşlarıma tavsiyem lütfen çok iyi araştırın. Hangi teknikler var, hangi doktor ne konuda uzman lütfen çok dikkat edin. Özellikle mikro-cerrahi bu operasyonun temel noktası. Çünkü sinir ve dokuların en muntazam şekilde korunması ve teknik doğrultusunda doğru birleştirilmesi gerekiyor. Evet hepimiz bir vajina istiyoruz ama vajinaya dair çoğumuzun bir fikri yok. Dolayısıyla ortalama bir vajina araştırması yapın ki sizin de estetik anlamda olmasını kurguladığınız şeyleri doktorunuza sorabilesiniz ve yönlendirebilesiniz. Operasyon öncesinde zaten bir hormon süreciniz var. Cinsiyet geçişi süreci. Buradan bir hatırlatma ile, malumunuz yasaların ve tıp bürokrasisinin belirlediği aşamalar var önce bunları tamamlamak gerekiyor. Bir yıllık bir süreçten oluşan rapor durumu söz konusu. Uzman bir psikiyatr denetiminde bir kaç seanstan sonra doktorun öngördüğü sürede bir takım testlere yönlendiriliyorsunuz. Genetik testi ve endokronoloji testi gibi. Kromozomlarınızın ve hormonlarınızın ölçümü yapılıyor ve hormon tedavisine başlayıp gereken süre dolduğunda sürecinize başladığınız ilgili devlet hastanesi kurumundaki heyet kararıyla ameliyat olabilir raporunu alıyorsunuz. Bu süreç içindeki sıkıntılar ayrı bir yazı konusu o yüzden özetledim. Maalesef yasal olarak size bu hakkın tanındığı fakat fazlasıyla transfobik olan bir ülkede yaşıyoruz. Raporsuz olmanız eğer fazla paranız varsa mümkün ama çok büyük riskler almak zorundasınız. Bu süreci bütün sıkıntılarına rağmen öneriyorum. Sıkılmayın, yorulmayın bu raporu alın. Raporsuz yurt dışında olabilirsiniz. Aldığınız bu rapor yasal kimliğinizin değişme süresinde sizin sorunsuz bu işten kurtulmanın garantisi olacak.

 

Doktor seçiminizi yaptıktan sonra lütfen her şeyi sorun, çekinmeyin. Evet hep kaygılı olacaksınız. Geçiş operasyonları geçiş sürecinde olduğu gibi çok sorunlu. Yeterli uzman hekim yok. Olanlarda bir kaç tane ve çok pahalılar. Bu çok can yakıcı. Üzgünüm. Devlet hastanelerinde de bunu sigortanız varsa eğer gerçekleştirmek mümkün ama başarı oranı konusunda bir fikrim yok ve tanıklığım yok. Benim tercihim de özel bir doktor oldu.

 

Operasyon öncesi doktorunuzun istediği her şeyi uygulayın. Aldığınız hormon ilaçlarını bir süre önceden bırakmak zorundasınız. Alkol ve sigarayı lütfen bırakın.(maalesef ben de bir sigara tiryakisi olarak anca dayanabildim operasyondan üç hafta sonra yaşadığım ağrıların da etkisiyle tekrar içmeye başladım. Sabrınız varsa lütfen içmeyin.) Doktorunuzla olabildiğince iyi bir anlaşma yapın. Hangi hastanede olacağınızı öğrendikten sonra hastaneyi ziyaret edin ve görün. İçinize sinmeyen ne varsa bunu dillendirin. Çözümüne bakın. Zira oldukça zor birkaç hafta sizi bekliyor. Özel de olsa pek çok hastane aynı. Transfobik tutumlar sergileyen çalışanlarla karşılaşmanız çok yüksek. Olası transfobik bakışları tavırları önemsemeyin sizin iyileşmeye ihtiyacınız var. İyi de geçebilir. Operasyondan önce beslenme şeklinizi çok sağlıklı ayarlayın öncesinde ve sonrasında sizi ayakta tutacak yegane şeylerden biri bu. Eğer çalışıyorsanız en az bir hafta öncesinden işi bırakın ve dinlenin. Çok iyi uyuyun, uykusuz geceler sizi bekliyor. Heves ettiğiniz pek çok şey bir süre gözünüzde olmayacak bir iki ay öncesinden gereksiz harcamalar yapmak yerine lütfen kendinize bir 'sağlık dolabı' ayarlayın. Pamuk, gazlı bez, ıslak mendil, alt bezi (evet yetişkinler için olanları var. Hastaneden çıkarken çok işe yarıyor. Çünkü sonda takılı olacak ya da olabilir vücudunuzda ve kolay bir yolculuk sağlıyor evinize giderken) pansuman yaptığınızda hem hijyeni sağlayan hem de yatağınızı koruyan yatak pedleri gibi envai çeşit sağlık materyaline ihtiyacınız olacak. Doktorunuzdan kullanacağınız ilaç ve kremlerin listesini alın ve bunları stoklayın. Fazlasıyla terletmeyecek düz, rahat iç çamaşırları alın sürekli değiştirmek zorunda kalacaksınız.

 

 

 

En önemli faktörlerden biri de refakatçınız. Ben Türkiye koşullarında iyi şeylere sahip bir trans kadınım. Ailemle yaşıyorum ve üzerime titriyorlar buna rağmen sıkıntılar yaşadım. O yüzden n'olur yalnız bu operasyona girişmeyin. Günlerdir düşünüyorum. Ve içim eriyor. Bir sürü arkadaşım ve hemcinsim yalnız bu zor süreci nasıl atlatabildiler nasıl kimse olmadan yanlarında acı çektiler diye. Bu paylaşımı yapmamdaki beni iteleyen duygu bu oldu. İnanamıyorum. Çünkü, birilerinin elinizden tutması gerekecek, sevdiğiniz herkes burnunuzda tutabilir. Benim çok tüttü. Anne ve babam burada değil. Ablam yeğenlerim ve çok sevdiğim arkadaşlarım yanımda oldular. Ama yine de bir buruluyorsunuz işte.

 

İlk talihsizliğimi 4. Günümde hastanede yaşadım. Gece 3 gibi sonda kaydı. Çok acılıydı. Hemşirelere haber verdik geldiler ama bir şey yapamadılar. Çünkü söyledikleri şey burada özel bir durum söz konusu yapay bir organ var ve zarar verebiliriz o yüzden bu sorumluluğu alamayız...doktoruma gece boyunca maalesef ulaşamadık. Mecburen ağlaya sızlaya ablamın çaresiz bakışları eşliğinde sabah 10'a kadar bu acıyı yaşadım. Kimse müdahale edemedi. Hem sondanın kayması hem de idrarın dikişlere teması yüzünden oldukça kötü bir kaç saat geçirdim. Bir ara can havliyle tuvalete yürümeye çalıştım ve sonda düştü. Deli gibi rahatladım. Doktorumun gelmesiyle birlikte pansuman yapıldı ve ağrı kesici iğnelerle bir nefes alabildim. Tekrar sonda takıldı. Sonda kanıksaması zor bir şey. Nefret edeceksiniz.

 

Sadece operasyon bedelini toparlamak yeterli değil. Sonrasında fazlasıyla paraya ihtiyacınız olacak. Hesap edemediğiniz sorunlar çıkabilir. Bir süre çalışamayacaksınız. İyi beslenmeniz gerek. Saçlarınız dökülecek ve çok zayıflayacaksınız. Ben 4 haftada 9 kilo verdim. Vitamin takviyesi alın. Sadece gıdalar yetmeyecek.

 

Testislerin gitmesiyle birlikte hormon dengeniz çok değişiyor. Operasyonunda etkisiyle çok hassaslaşacaksınız. Kan görmek istemiyorum. Şiddet içeren her şey kendimi çok kötü hissettiriyor. Uzun bir süre evde olmakta bunu tetikliyor.

 

Kendinize gelmeye başlayınca sürecin diğer kısımlarıyla tanışmaya başlıyorsunuz. Vajina masajı. Yine çok acılı. Ama zorunlu. Vajinanızı esnek tutmak zorundasınız bir süre. Hayatımda karşılaştığım en gıcık zorunluluklardan biri. Doğru ya artık bir vajinanız var. Derinliği önemli esnekliği önemli. Bir bedenin erkekliğin lüksüne göre dizayn edilmiş olması durumu açıkçası beni biraz sarstı. Masaj aletinizi doktorunuza sorun nasıl ve hangi ölçülerde olması gerektiğini öğrenin ve önceden temin edin. Nitekim ben dışarı çıkamadığım için çok sevgili arkadaşlarıma aldırdım. Fakat istem dışı gelişerek normalden büyük alındığı için ilk masaj ritüelimde artı bir acı yaşadım. Dayanamadım birkaç gün sonra uyutularak yerleştirilmesini talep ettim. Uyutuldum. Kanal ağzı bir operasyonla genişletildi. Uyandıktan sonra yine bir acıyla karşılaştım. Evde acıdan dört dönüyordum. İki gün sonra fark ettim pansuman yapmaya çalışırken kanal ağzına atılan dikişler atmıştı sanırım narkozun etkisiyle hatırlamıyorum ama can acısından takside üstüne oturdum. Dikişlerim tazelenmek zorunda kaldı. Yani yine acı. Her böyle bir aksilik sizi minimum bir hafta geriye atıyor iyileşme sürenizde.

 

Çok zor olacak ama olabildiğince uyumaya çalışın. Maalesef bir süre sabit bir pozisyonda sadece sırt üstü yatmak zorundasınız. Çok yorucu.

 

İlk haftalarda hayalini kurduğunuz vajinanız sizi çok ürkütecek. Şeklini alması biraz zaman alıyor. İyileşmeyecek gibi algılıyorsunuz. Sabredin. Vajina penis gibi değil alışmanız zaman alacak. Tuvalet ezberiniz bozulacak. İdrarınızı yaparken zorlanacaksınız. Ödem ve şişlikler yüzünden sağa sola kayacak bir süre. Penis çok kolay bir organ sadece işiyor ve boşalıyorsunuz. Ama vajina açık bir organ ve sürekli korumanız gerekecek. Masaj yapmaya başladığınızda olabildiğince naif hareket edin parmaklarınızla bölgeyi yumuşatın ve masajınıza öyle başlayın. Tuvaletinizi çok iyi temizleyin kullandığınız her şeyin hijyenine çok dikkat edin.

 

Operasyon tek hamlede bitmiyor. Ortalama organınız şeklini almaya başlayınca bir takım estetik düzeltmelere ihtiyaç duyacaksınız ya da doktorunuz bunu uygulayacak. Yani acı. Şimdi revizyon (düzeltme) aşamasındayım. Dediğim gibi her doktorun ayrı bir çalışma tekniği var. Ben bunun ilk aşamasını yaklaşık 10 gün önce gerçekleştirdim. 35 yaşındayım. Fiziksel anlamda hayatımın en büyük acısını yaşadım. Operasyon sonrasında 3 gece aralıksız ağrım oldu. Saçlarımı yoldum. Ağrı kesiciler maalesef ilk üç gün tesir etmedi. Ağlamaya yerim kalmadı. Günlerce sızlana sızlana yalvardım. Bir tür akıl tutulması yaşadım diyebilirim. Nefret ettim, ölmek istedim. Doktorunuza ulaşsanız bile bu acıyı dindirmiyor. Belki de mevzunun gerçekliğini bildikleri için soğukkanlı davranıyorlar. Kafam karışık. Dediğim gibi her işlemde bedensel olarak tutuluyorsunuz. Ve yatağa kilitleniyorsunuz.

 

Bunlar tamamen benim yaşadığım durumlar. Genelleme yapmak istemiyorum tabi ki ama tahminlerim ortalama pek çok trans kadın bu süreçte benzer acıları yaşıyor. Sabretmek ve diş sıkmak zorundasınız. Yüksek sevinç ve hayallerle girdiğiniz bu süreçten bir süre bezerek çıkacaksınız. Her koşulda sakın umutsuzlanmayın. Düzelecek. Hep iyileşince yapacaklarınızı düşünün sizi motive edecek. Olabildiğince sakin bir süreç yaratın evinizde, uykuya geçişi kolaylaştıran meditasyon müzikleri var gerçekten yardımcı oluyor tavsiye ederim.

 

Hepimiz ayrı bünyelere ve özelliklere sahibiz. Kişisel tavsiyem olabildiğince geçiş sürecinizi koşullarınız elverdiği müddetçe, zorlayarak operasyonunuzu erken yaşlarda tamamlamanız. 35 yaşındayım böyle gelişti sorgulamak çok fayda etmez ama erken yaşlarda olmayı çok isterdim. Hayata erken adapte olmak açısından ve bedeninize organınıza alışmanız açısından bu önemli.

 

Orgazm korkusuyla sürecinizi bloke etmeyin evet tabi ki biyolojik olarak bir süre bu mümkün olmayacak gibi görünüyor, tam olarak iyileştikten sonra deneyimleyebilirsiniz sanırım. Ama başka zevk veren şeyler var bunu söylemeliyim. Hissiyatı doğru bir teknikle yapılmış bir vajinadan çok zevk alabilirsiniz. Mesela klitorisiniz doğru inşa edildiyse baya zevk yaşıyorsunuz. Hiçbir doktor size orgazmı garanti etmiyor. Bu bir beyin meselesi diyorlar ki çok doğru. Kendimi orgazma bağlamadım. Buna çok hazırlamıştım ve hatta uzunca bir süredir operasyon öncesinde de orgazm olmuyordum. Hiç sevmediğim ve istemediğim ve beni rahatsız eden bir orgazm biçimiydi. Belki ilerde tam olarak iyileşince beynim bunu karşılayacak. Her şey çok yeni 5. Hafta çünkü. Eril (erilden kastım erkekliği ifade etmiyor, yanlış anlaşılmasın) orgazmdan mutlu oluyorsanız bu operasyona girişmeyin.

 

Hepimiz kadınız. Toplumsal cinsiyete kapılmayın. Na-trans (biyolojik) kadınlarla kıyaslamalar yaparak biyolojik yetiler üzerinden kendinizi hırpalamayın. Her vajina birbirinden çok farklı yapılan diğer operasyonlarla kendi vajinanızı karşılaştırmayın. Her şey bir yana evet kadın olan beyniniz ve beyniniz bir taraftan en güçlü cinsel organınız.

 

Son bir estetik düzeltmem kaldı. Biraz toparlanınca umarım en acısız bir şekilde atlatabilirim. An itibariyle vücuduma iğne değsin bedenime kimse dokunsun istemiyorum. Gerekirse hastane ortamında bu işlemi doktorumdan talep edeceğim. Eğer sizin de canınız çok yanarsa lütfen bunu talep edin evde bu acıyı yaşamak çok acı hem siz hem de aileniz yanınızda kim varsa çok çaresiz kalıyor. Şu an zor gibi ama edindiğim bu deneyimler ortalama sürecin büyük bir kısmının hastanede geçirilmesi yönünde. Çünkü bütün doktorlar maksimum sizi bir hafta hastanede tutuyor, kalan bütün ritüelleri muayanehanelerine giderek tamamlıyorsunuz. Bu da ayrı bir sıkıntı yaratıyor. İstanbul, yol, kalabalık, vs.

Güzel olan şeylerden bir tanesi vücudunuz otomatik olarak dişileşiyor. Teniniz, yüz hatlarınız başka bir hal alıyor. Vücut tüyleriniz zayıflıyor. Teselli değil ama hoşuma gidiyor. Artık hormon ilaçlarıyla diğer organlarımı yormayacağım ihtiyaç duyduğum zaman alacağım.

 

Evet, acıdan çok bahsettim çünkü acı var. Bu yapısal olarak hayata bakışınız noktasında sizi değiştirecek. Acıyla kazandığınız zafer sizi çok güçlü de kılacak. Hiçbir na-trans kadının fiziksel anlamda kadın olma noktasında bu kadar acı çektiğini düşünmüyorum. Sanırım doğurmaktan reglden başka bir şey bu. O yüzden ödenen bu bedelin üzerine herkes lütfen biraz düşünsün. Bu bedensel bir ihtiyaç. Sadece estetik üzerinden bir istek gibi algılamayın.

 

 

Türkiye koşullarında bu süreci yaşayan ve aday olan yüzlerce insan var. Umarım hepsi çok kolay atlatır bu süreci. Dediğim gibi bütün bunlar çok ayrı hassasiyetler geliştiriyor. Anladım ki çok yüksek ihtiyaçlar söz konusu bu yüzden şimdi projelendirmek istediğim şeyler var. Öncelikle bir 'trans sağlık odası' projesi için kolları sıvamak istiyorum. Derdim hem Anadolu'da hem de İstanbul'da yaşayan geçiş operasyonu hastalarının bir takım ihtiyaçlarını karşılamak ve bu projeyi geliştirmek.

 

Anlatılacak, yazılacak hukuksal değerlendirmeleri yapılacak o kadar çok mevzu var ki, bitmiyor. Lütfen dayanışın bütün deneyimlerinizi korkmadan anlatın, paylaşın.

 

Bunlar bir ay içerinde operasyonla yaşadığım şeyler. Kimse korkmasın. Korkuya neden olan şeylerin telafisine gitmek zorundayız. Bu yeni bir hayat demek. Her şeye yeniden başlıyorsunuz. Keşfedeceğiniz çok şey var. Her şey sizin elinizde umudunuza ve hayallerinize sarılın.

 

Hepsi gerçekleşecek.

 

Vajinanı sev, doğayı koru...

 

Sevgiler... 

* Yakın tarihte cinsiyet geçiş ameliyatını deneyimlemiş bir trans kadın arkadaşımızın deneyim aktarımıdır.

Türkiye’nin ilk trans hakları derneği olan Pembe Hayat LGBTT Dayanışma Derneği, 30 Haziran 2006 tarihinde Ankara’da kurulmuştur. Dernek adını Alain Berliner’in yönettiği ve erkek bedeninde doğmuş bir kız çocuğun hikayesinin anlatıldığı Pembe Hayat (Ma vie en rose, 1997) adlı filmden almıştır.

BİZE YAZIN

İLETİŞİM BİLGİLERİ

0312 433 85 17

0312 433 85 18

0532 462 17 05

bilgi@pembehayat.org